O boneco de neve

Hoxe é dia deceoito de Decembre, acercandose o Nadal , somente queda unha seman para ter xa con nos a toda nosa xente que durante o inverno están lonxe a sexa estudando ou traballando fora do noso pobo e se achegan para pasar as suas vacaciones preto da sua xente, e como penso que eu tamen celebrarie un ano mais o Nadal quero pensar nas duas monecas que teño de sobriñas e pensando en elas adicolle este pequeno conto e dexexarlle o mellor, Vai enton para Ariana e Elena con todo meu cariño e podan recibir este pequeno mensaxe do "boneco de neve"
"Era unha vez.........un sol moi borroso e ovento que traia a mensaxede un oso. Unha mensaxe dun oso polar que tan só fala de nevar..... e nevar.......O vento espalla a fresca mensaxe que as rúas eos montes enche de friaxe. !Neva,neva. !Falopa, falopa!
Na cociña ferve a sopa. Branco manto nas árbores e montes.Branco azucre nas rúas e nas pontes. A nena e o neno, ó veren nevar, saen da casa ledos a xogar. Boleira....., bolerira......., boleirando....., dúas enormes bólas van xuntando. Un nariz...., dous ollos...., duas orellas.....,un chaleco.... !Unha boca de boneco!
!Que narizudo!.=di o neno,
!Que orelludo!= di a nena,
!Que barrigudo!= din os dous.
Sae o sol cos seus raios en púa e derrete o azucre da ría....., O vento rescata o boneco amigo que xa é pequeniño coma un figo!
¿A onde o levaran tan silencioso?
Van de veraneo o pais do oso.
Este contiño asi de pequeniño faranos moto ben para pensar e asi quixerallo facer ver a
a miñas nenas, paraelas mañan tamen sera outro dia. Mañan sera o !Osiño de trapo" deica mañan.