Seguimos dicindo:
Un castro sin unhas boas murallas era como hoxe unha cidade sen rañeceos. Ao castro entraban por unha porta, e ás veces "gardada", por dous guerreiros e pedra. Dentro das murallas estaban as casas, ainda que sempre habia algún solitario que vivia fora delas. As ruas eran de erra ou de laxes e co paso dos anos, xa influidos polos romanos, os castrexos construiron canles para levar a auga da chuvia ao exterior do castro e fixeron alxibes para almacenar a auga .
As casas dos castros eran circulares e cubertas, primeirament eran de barro e mais tarde do fin do mundo, viñan por comerciante das costas do Mediterráneo, Grecia,Cartago ,Roma......etc.etc....... de maneira que os castrexos aprendian couss deles, ainda que eran de paises civilizados, aprendian tamén algo dos castrexos, que algo tam´en sabian.
Aos castrexos gutáballes pintar as casa por fora de azu, ocre ou branco, non sei se por influencias estranxeiras ou por auténtica "moda galega" Diante da casa poñian o bebedoiro dos animais e ás veces o forno do pan. No interior habia un banco de pedra ao redor do muro e no centro estaba a lareira onde cociñaban.
O piso da casa era de barro e cando se lixaba de máis botáanlle outra capa de barro por riba e asi sucesivamente até ter, co paso dos anos, un piso de considerabe gordura e todo por non usar a vasoira.
Os castrexos (habitantes dos castros) non eran altos e loiros como e pensa, a discripción da sua persoa e costumes iremolas coñecendo, a medida que a pouquiños iremos coñecendo algo da nosa hitoria galega da que nin lembramos tanto como seria nosa ilusión,somos galegas.vivimos en galiza e.......... que pouco sabemos dela........ continuarei...............cos castros e os castrexo.........
Hasta outo dia......
viernes, 30 de mayo de 2008
Suscribirse a:
Entradas (Atom)