Hoxe,antes de comenzar ca historia de Pelé é Melé,quero dar a coñecer pouquiño a pouquiño a historia do meu pobo, e para elo nos vamos agora mesmo a facer memoria de todo o que podemos visitar en nosa época de vacacions.
Corcubión, ao logo dos seus 13 km.de costa ofreceos unha grande riqueza paisaxística onde se alternan praias,boleiras e coidos,con escarpados cantis ediversas ilase illotes.Pero ademais do do litoral,tamen hai que destacar os espacios naturais do interior con bosques autóctonos de carballeiras moi ben conservado.
Para admirar a grandiosidade da ria de Corcubión, o mellor é dirixirse ata o faro de Cabo C.Desde aqui, pódese divisar o sinuoso contorno da ria, franqueada polo incomensurable Monte do Pindoe o Cabo de Fisterra.Ademais protexendoo interior da ria as illas Lobeira (Lobeira Grande, co seu caracteristico faro,e Lobera pequena, e os dous Carromeiros que emerxen do mar na boca da ria.
A Ria de Corcubion alberga nas suas augas; ameixas,berberechos,ostras,mexilons, ourizos,estrelas, e pescanse congros,fanecas, robalizas polbos,luras, chocos maragotas.........
E asi con poucas verbas en sintesi un pequeniño cachiño da historia de Corcubión e para poder pasar a outras cousas quedame facer mencion do Castelo do Cardeal que a sua construcción reponde a un plan estraatéxco para defender a comarca dos ataques dos piratas e invasores.Formaba parella co Castelo do Principe, situado na Ameixenda (Cee. ). Segundo a lenda unha cadea que unia a ambas as fortificans permitia o peche da ria aos invasoes.Rematouse en 1757 con capacidede para o acuartelamento dunha tropa de 90 soldados e unha artilleria de 12 cañons
Despois de este pequeno resumo tocalle agora a relatar a miñas vivencias niste queridiño Corcubion que foron moitas e moi bonitas , que como dixen anteriormente costame moito soltarme, pero iremos amodiño , ó prometo..
